Stadsgesprek #20 Iris Driessen over scholen en de stad
Iris Driessen werkt als docent Nederlands op het Amsterdams Lyceum en ziet dus voor haar ogen de toekomst van onze stad. Daarnaast heeft ze samen met een collega het project “Meer dan het bord” opgezet, waarmee ze trainingen geeft aan docenten om nieuwe media in de klas te gebruiken. Zelf is ze enthousiast twitteraar en gebruikt ze de technische mogelijkheden volop in de klas; voor de les, maar ook anders: “Het is wel eens voorgekomen dat ik aan een leerling via de twitter vroeg of hij koffie voor me ging halen.”
Iris geeft les aan vrijwel alle leeftijden op haar school en is ook mentor van een 1e klas en ziet dat ook als een leuk aspect van het werk. “Als je de eersteklassers in de aula ziet zitten voor de eerste keer, die zijn zo bleu, alles is nieuw. Die moet je echt begeleiden, tot aan het gebruik van hun agenda. En dan heb je ook van die vijfdeklassers, die denken alles al gezien te hebben en alles te weten. En je kan kinderen volgen als je meerdere jaren hebt, dat is ook leuk.” Telkens iets nieuws in de stad Ieder Stadsgesprek begint met de vraag “wat gaat er goed in de stad?”. Net als veel andere geïnterviewden vindt Iris Driessen dat een lastige vraag. “Tja, dat is wel moeilijk, je denkt altijd vooral aan wat er slecht gaat in de stad. Maar wat ik mooi vind is dat er ondanks alle bouwputten toch elke keer weer iets mooi nieuws is in de stad. Ik woon zelf bij de Magere Brug en hoe die helemaal gerenoveerd is, opnieuw ingericht, dat is er dan toch maar gewoon weer. Of een gebouw als het Muziekgebouw aan ’t IJ, dat is echt fantastisch. Ik zag laatst de serie A’dam E.V.A. en dan zie je hoe mooi de stad is.” “Wat ik ook echt prachtig vind aan Amsterdam is wat er allemaal mogelijk is en gebeurt aan initiatieven, zoals de Museumn8, die heel groot is, maar ook allemaal kleinere festivals. Ik was laatst bij “Kicking and screening”, over voetbal en films en bedacht dat we als Amsterdammers dat soort events moeten steunen door erheen te gaan.” En in het onderwijs voelt Iris zich vrij, dat ziet zij ook als een enorm pluspunt van de stad. “Ik heb niet het gevoel dat we dingen niet kunnen vanwege regels of iets dergelijks. En het mooie is: iedereen wil wel wat met onderwijs doen.” Iris vertelt in dat kader over de Kunstwerkdag, waar 8e groepers van alle scholen een dag lang allerlei bezoekjes kunnen brengen aan instellingen, musea en dergelijke. Zij ziet dat als een prachtige manier om kinderen op plekken te laten komen waar ze anders wellicht nooit zouden zijn gekomen. En ze te laten zien wat er allemaal voor moois is in Amsterdam. Ken je stad En dat het nodig is kinderen te laten zien wat er in Amsterdam te zien is en waar dat zich bevindt, merkt Iris Driessen in haar klassen. Zij verbaast zich vaak genoeg over de kennis van de stad van haar leerlingen, of eigenlijk over het gebrek aan kennis. “Ze weten waar Cuba ligt, gaan ieder jaar skiën, maar ze kennen hun eigen stad niet eens. Ik behandelde bijvoorbeeld een keer Vondel in de klas en vertelde dat hij in de Warmoesstraat had gewoond. Er wist bijna niemand waar die was! Ze kennen hun eigen buurt, de sportclub en de school, maar daarbuiten valt het erg tegen.”. Iris vertelt hoe ze op dit soort momenten de nieuwe media inzet. “Een andere keer ging het over Multatuli en haalde ik met Google-maps het standbeeld van hem op het scherm op de brug over het Singel. Ik moedig kinderen ook aan om de stad in te gaan, ik geef ze bijvoorbeeld tips waar ze naar een tentoonstelling of zo heen kunnen.” Al pratende hierover komen Iris en ik te spreken over de band met de stad van kinderen (en alle Amsterdammers). Juist door kennis over je stad te vergroten, kunnen Amsterdammers zich meer verbonden voelen met hun stad. En mijn overtuiging is dan weer dat mensen zich daardoor met elkaar verbonden voelen; het is immers de stad van hun allemaal. Een mooi begin is natuurlijk dat de kinderen op school hun stad kennen en daarin aangemoedigd worden. En dat geldt net zo hard voor de slimme kinderen uit Amsterdam-Zuid, als voor leerlingen op de VMBO in Nieuw-West. De status van een school Natuurlijk komen we ook te praten over het onderwijs in Amsterdam. In deze periode schrijven de kinderen uit de 8e groep zich in voor de middelbare school en dat levert de laatste jaren situaties op waarin geloot moet worden voor sommige scholen. Voor ouders en kinderen natuurlijk een zeer ingrijpende gebeurtenis en ook op het Amsterdams Lyceum moeten circa veertig kinderen teleurgesteld worden. “Wij hebben er gewoon de ruimte niet voor op school om extra klassen in te richten. Bovendien wordt het met meer klassen steeds moeilijker te organiseren, bijvoorbeeld proefwerkweken of excursies. Ik vraag me ook af of je een school maar steeds groter moet willen maken.” Iris verbaast zich er trouwens over dat er zoveel slimme kinderen zijn in Amsterdam, die allemaal gymnasium-niveau hebben. “Er is niks mis met scholengemeenschappen; het heeft allemaal met status te maken, ouders kletsen erover bij het hockeyveld en zo zijn sommige scholen populair en andere niet. Toen ik in Leiden op school zat, speelde dat niet, volgens mij. En kinderen blijken op een andere school dan hun eerste keus ook een fijne tijd te hebben.” Een oplossing voor het loten ziet Iris niet 1-2-3, wel ziet ze dat haar eigen school niet kan uitbreiden om alle aangemelde leerlingen een plekje te geven. Blijven in Amsterdam Het teken dat het goed gaat met Amsterdam ziet Iris om zich heen bevestigd worden: “Zoveel mensen willen hier blijven. Ik ken in mijn omgeving eigenlijk niemand die echt weg wil; ze gaan alleen maar, omdat ze hier niet kunnen vinden en betalen wat ze zoeken.” Ze haalt het voorbeeld van een vriendin aan, zzp-er en dol op de stad, maar ze kan niks vinden om te wonen. “ Dan denk ik wel ‘Potverdorie, heb je alles leuk, je bent in de dertig, spannend werk, leuke stad, alleen je kan niet wonen, zoals je wilt.’ Op deze manier moet ze gewoon weer gaan samenwonen, alsof ze een student is. Dat wonen is echt iets dat aangepakt moet worden, niet alleen vanuit Amsterdam, maar ook de hyoptheekrenteaftrek in Den Haag!” Tenslotte Een docent met passie en een fan van Amsterdam, zo zou ik Iris Driessen omschrijven. En iemand die haar leerlingen echt iets probeert mee te geven, ook over de stad. Haar “wens voor de stad”, die je hier kan bekijken, is volle terrassen, want “dat betekent dat het mooi weer is, maar ook dat het goed gaat met de stad; mensen hebben immers geld om uit te geven.” Volg Iris Driessen op twitter (aanrader!) en meer info over haar project digitale media in de klas:
Stadsgesprekken
02.04.2012
Stadsgesprek #37 Jack Druppers van Politiekids
19.03.2012
Stadsgesprek #35 Saskia Beer van Glamourmanifest
14.03.2012
Stadsgesprek #36 Marloes Krijnen van FOAM
29.11.2011
Stadsgesprek #33 Lynn Kaplanian-Buller van het American Book Center
15.11.2011
Stadsgesprek #34 Lex de Jong van Boloboost
04.11.2011
Stadsgesprek #31 Ellen van Eeden en Martha Swinkels van Cybersoek
20.10.2011
Stadsgesprek #32 Concierge Amsterdam
04.10.2011
Stadsgesprek #30 Richtje Sybesma van Atana
27.09.2011
Citytalk #28 Mike Lee, Mayor of Appsterdam
13.09.2011
Stadsgesprek #29 Susanne de Boer over voedsel & de stad en coöperaties
31.08.2011
Stadsgesprek #27 Don Ritzen over startups
22.08.2011
Stadsgesprek #26 Wouter Valkenier van Hannekes Boom
« 123 »