Stadsgesprek #25 Rick Nieman

“Als grotestadsbewoner blijf je worstelen met regels”

Regels stellen en handhaven

Direct blijkt dat Rick Nieman een tevreden Amsterdammer is. “Er gaat zoveel goed, het is fenomenaal. Toen ik aan vrienden vertelde dat ik dit Stadsgesprek ging doen, vroeg ik wat zij nou vonden van de stad en wat er beter moest. Ze wisten het eigenlijk niet en dat gevoel heb ik ook. Mijn enige irritatie is misschien het vuilnis; dat wordt altijd prima opgehaald door de vuilnismannen, maar de volgende dag staat er alweer troep. Dat mag niet en er staat een boete op, maar wat staat er op de vuilnisbak? “U riskeert een boete.” Hoe bedoel je riskeren? In New York staat er op plekken waar je niet mag parkeren: “Your car will be clamped.” Kijk, dat is het verschil.”

De Amsterdammer houdt niet van regels, zegt Rick Nieman. “We doen hier wat we willen; dat is een beetje het gevoel. Maar dat heeft ook negatieve gevolgen en die moet je voorkomen. Dat kan door bepaalde regels goed te handhaven, door grenzen te stellen. Pak een paar dingen goed aan, zodat iedereen weet dat je dat niet moet doen, dan houdt men zich er uiteindelijk aan. En dat zit in kleine dingen, kleine irritaties voor bewoners van de stad, zoals graffiti, vuilnis, kapotte dingen.”

Worstelen in de grote stad

De grotestadsbewoners zien zichzelf graag als tolerant; dat is een van de motieven om hier te wonen. Ze wonen en leven door elkaar heen en respecteren dat niet iedereen hetzelfde is. En ze willen met rust gelaten worden. Maar daarvoor is tegelijk nodig dat iedereen zich aan regels houdt, anders wordt het een grote puinhoop.

Die innerlijke strijd ziet Rick Nieman in de stad en bij zichzelf. “Je hebt de neiging om te zeggen ‘zeur niet zo’ en ‘laat me met rust’, maar tegelijkertijd wil je dat iedereen zich gedraagt en het voor iedereen fijn is. Kijk naar het gedrag van fietsers; dat is als je in een auto zit soms levensgevaarlijk. Waarom stopt niet iedereen, ook fietsers, gewoon voor rood licht?”

Rick Nieman is zeker geen law-and-order-man. Hij zou niet graag ruilen met een vriend van hem in Zwitserland. “Daar mogen ze op zondag niet sproeien, zijn er regels om je eigen zwembad te mogen gebruiken. Dat gaat veel te ver.”

De invloed van burgemeesters

“In de jaren tachtig studeerde ik in Amerika en kwam ik ook in New York”, vertelt Nieman. “Daar waren toen echt no-go-areas, het was er vies, veel dingen waren kapot of werkten niet, het was echt niet fijn. Dat was onder burgemeester Ed Koch. In de jaren negentig kwam Rudy Giuliani en die was van het grenzen stellen. Dat verschil zag je wel in de stad. Giuliani was misschien niet sympathiek met zijn strenge aanpak, maar het werkte wel.”

De vergelijking met de Amsterdamse burgemeesters is snel gemaakt. Toen Cohen vertrok, was Rick Nieman een van degenen die in Het Parool mochten zeggen wie ze het liefst als nieuwe burgemeester zagen. Hij noemde Ahmed Marcouch, om de tweedeling in de politiek te bestrijden. Maar met Van der Laan is hij ook tevreden. “Hij is een aanpakker, benoemt zaken en neemt actie. Dat is goed om te zien.”

Van der Laan legt veel nadruk op veiligheid. Dat is ook een belangrijk aspect van leven in de grote stad. Nieman vertelt over zijn ervaringen in New York: “De laatste keer dat ik daar was, zag ik geen enkele politieagent. Dat viel me echt op. Natuurlijk hoorde je af en toe wel een sirene, maar op straat zag je nauwelijks politie, omdat dat kennelijk niet nodig was. Dat heeft er toch mee te maken dat mensen zich gedragen en aan de regels houden, denk ik.”