Amsterdam Werelddorp over internationale kunstenaars in de stad

Ik heb in eerdere edities van “Amsterdam Werelddorp” geschreven over expats in Amsterdam. Zo hoop ik nog steeds dat er binnen afzienbare tijd een plek ontstaat waar alles en iedereen internationaal in de stad bij elkaar komt, een “Amsterdam House”.

Het risico van je voor iets interesseren wat je zelf niet bent is dat je vooral óver mensen praat en niet mét hen of henzelf aan het woord hoort. Ik ben een geboren Amsterdammer, geen expat, dus dat gevaar ligt bij mij ook op de loer. Daarom was het erg leuk om de documentaire “Of Amsterdam” te zien te midden van vele expats in de grote zaal van SMART Project Space. De toeloop was zo groot dat de directeur zelf stoelen moest bijplaatsen en er extra vertoningen komen van de film.

De maakster, Catarina Neves Ricci uit Portugal, wil zelf liever niet van een documentaire spreken, maar van een “document”. En ook nog een document dat niet af is, omdat er vele hoofdstukken kunnen worden toegevoegd. In “Of Amsterdam” komen zes kunstenaars uit verschillende landen en verschillende disciplines aan het woord over hun gevoelens over Amsterdam en over hun werk.


En of het nu de sieradenmaakster uit Duitsland is of de componist uit Colombia, ze zijn geraakt door de stad. En ze zijn ook speciaal naar Amsterdam gekomen, omdat ze hier vinden wat ze in hun eigen stad en land, maar ook elders in de wereld níet vinden. Maar één kunstenaar was niet blij met de stad. LucFosther Diop uit Kameroen zegt in de film dat ene zinnetje dat niet veel Amsterdammers willen horen: “Ik vind Rotterdam mooier en leuker. Daar is het modern, Amsterdam is te oud voor mij.”

Natuurlijk werd er na afloop geborreld in Lab 111 en ook daar spatte het enthousiasme van de bezoekers ervan af. Het waren vooral kunstenaars deze avond en met de bezuinigingen in hun sector en de verhardende sfeer in Nederland, zou je denken dat ze wat moedeloos of pessimistisch waren, maar niets van dat alles.Amsterdam was echt “fantastique” en “incredible”. Verzin zelf het Spaanse, Italiaanse of Griekse accent bij het soms gebroken Engels, en je hebt een idee van de avond.

 

Fietsend naar huis bleef mij het beeld bij van de danseres Mariangela Tinelli In een prachtige rode outfit danst zij in een besneeuwd wit park. Wetend dat ze uit het buitenland naar Amsterdam is gekomen, omdat ze hier kan genieten van optredens in Frascati, Bellevue en dergelijke én dat ze zelf kan dansen op dat soort podia, kan je alleen maar trots zijn op de stad. En als geboren Amsterdammer ben ik helemaal trots op dit werelddorp!