Economie van Amsterdam: meer stad, minder provincie

Van een wethouder Economische Zaken van de wereldstad Amsterdam mag je een gezonde dosis ambitie verwachten. De afgelopen week bleek echter dat Carolien Gehrels die ambitie node mist. Het mogelijk maken van 24?uurs openstelling voor winkels, als ondernemers dat zouden willen, vindt zij maar niks. Als er nu een ondernemer in de detailhandel is, die tussen tien uur ’s avonds en zes uur ’s ochtends open wil, kan dit niet. Met een simpele wijziging kan deze optie wel opengesteld worden.

Een meerderheid van de gemeenteraad wil dat, maar de wethouder voor economie weet het beter. “Welk probleem lost dit op?!” was haar uitroep. En: “Volgens mij hebben ondernemers daar in Amsterdam geen behoefte aan!” Met die mentaliteit stimuleer je geen bloeiende economie. Amsterdam is namelijk niet geworden wat het is door problemen op te lossen, maar door kansen te grijpen en over grenzen heen te denken. Moderne creatieve steden als Berlijn en Barcelona staan vol met 24?uurswinkels. Gewoon omdat ondernemers er brood in zien ,en klanten blij zijn met de mogelijkheid ’s nachts nog even boodschappen te doen of een kop koffie te drinken. Waarom zouden Amsterdamse ondernemers daar allemaal geen behoefte aan hebben? En vooral: waarom zou een wethouder op de Stopera dat het beste weten?

De provinciaalse houding van Gehrels past in een patroon. Afgelopen zomer werd zij geïnterviewd voor het VPRO?programma Goudzoekers, een documentaire over de razendsnelle opkomst van toerisme uit China. Honderd miljoen Chinezen zullen in 2020 in het buitenland op vakantie gaan, waarvan een groot deel naar het oude Europa. Dat zullen wel turbotripjes zijn: Chinezen hebben weinig vakantiedagen, en dus wordt een relatief groot vakantiebudget in korte tijd gespendeerd, vooral aan Europese luxeartikelen. Nu al gemiddeld 1650 euro per vakantie. Een potentiële goudmijn voor steden die toerisme als banenmotor zien. Desondanks doet Amsterdam niets om die nieuwe toeristen binnen te halen.

Gehrels zei in het programma: “Amsterdam is al vol met toeristen”. De redenering van Gehrels: de stad is al vol, dus wat is het probleem? Parijs en Milaan voeren ondertussen campagne in China, en bieden allerlei soorten informatie in het Mandarijn aan. In het najaar was het weer raak: de gemeenteraad sprak over het aantrekken van internationale hoofdkantoren. In 2010 was in het Amsterdamse college nog afgesproken daarvoor de pijlen te gaan richten op de opkomende economieën, de zogenaamde BRIC?landen: Brazilie, Rusland, India en China. Wat Gehrels betreft hoeft het echter niet zo ambitieus. “Rusland behoeft geen speciale aandacht. We richten ons wel op China en Brazilië.” Rusland doet met haar olie? en gasreserves steeds meer investeringen in Europa. Amsterdam heeft dankzij de ‘Amsterdamse’ tsaar Peter de Grote en de Hermitage aan de Amstel een historische en culturele band met de Russen, en daarmee een unieke kans om hier kantoren naartoe te halen. Ook hier was kennelijk geen probleem, we hebben immers al zakelijke partners in andere landen.

Met een dergelijke houding mist Amsterdam straks de boot. Juist in een tijd van economische crisis moet de stad alle economische kansen grijpen die voor het oprapen liggen. Een saillant detail is dat ondanks de investeringen van de gemeente Amsterdam in Brazilië afgelopen jaar twee Russische bedrijven zich in Amsterdam hebben gemeld en één uit Brazilië. Dit kan betekenen dat Rusland geen extra aandacht nodig heeft, maar waarschijnlijk is er met extra aandacht er nog veel meer te halen uit het Oosten.

De kracht van Amsterdam heeft altijd gelegen in haar bijzondere aantrekkingskracht in de wereld. Een wethouder economische zaken hoort die trots en ambitie uit te stralen, en met Hollandse handelsgeest te zorgen voor nieuwe banen in de Amsterdamse regio. De afwachtende houding van Gehrels past beter in de provincie.